1. Oud Egipski (Egyptian Oud)

Oud egipski to najpopularniejszy model w muzyce arabskiej.
Cechy:

• ciepłe, pełne i zbalansowane brzmienie

• średnia głośność i mocny bas

• bogate zdobienia i tradycyjne rozetki

  Zastosowanie: muzyka klasyczna arabska, tarab, muwashahat, baladi

2. Oud Iracki (Iraqi Oud)

Model iracki ma wyjątkowy, jasny i donośny charakter.
Cechy:

• ostrzejsze, bardziej dzwoniące brzmienie
• wąskie pudło i dłuższa menzura
• preferowany w stylu maqam al‑iraqi
  Zastosowanie: zaawansowane ornamenty, szybkie pasaże i techniczna gra

3. Oud Damasceński (Syrian / Damascus Oud)

Oud z Damaszku słynie z wysokiej jakości rzemiosła.
Cechy:

• ciepły, lekko melancholijny ton
• potężny rezonans i bardzo dobra projekcja
• klasyczny syryjski styl rozet oraz zdobień
  Zastosowanie: muzyka arabska z Lewantu, granie solowe i akustyczne

4. Oud Turecki (Turkish Oud)

Turecki model różni się strojem oraz konstrukcją.
Cechy:

• jaśniejsze, bardziej metaliczne brzmienie
• wyższy strój (o około 1 cały ton wyżej niż arabski)
• mniejsze pudło, cieńsze płyty rezonansowe
  Zastosowanie: muzyka turecka, ottomańska, taksimy o szybkim charakterze